Dominee en social media

In kerkelijk Nederland is een kleine discussie gaande over
dominees en sociale media.
Er is vraag naar een protocol binnen de PKN.
De gedragscode voor predikanten heeft nog niets concreets
over internetgedrag van ambstdragers.
Is dit nodig?

Volgens mij is er sterk sprake van koudwatervrees.
Van veel te late, en dus overbodig gemaakte, vraag naar eindeloze bezinning
met als latent doel: het vermijden, uitstellen en beperken van social media bij predikanten.

Feitelijk is het ridicuul om in deze tijd van de wereldgeschiedenis nog te beginnen aan zo’n onderzoek: twitterpredikanten hebben dit protocol gezamenlijk al min of meer vastgesteld
door met vallen en opstaan te gaan werken met de sociale media.

En dan blijkt zo’n protocol eigenlijk met twee woorden samen te vatten.
“Doe normaal!”

“Doe normaal”, dat omvat vrijwel elke regel in een online gedragscode voor predikanten.
Natuurlijk moet je geen ambtsgeheimen publiek maken.
Dat doe je ook niet op een verjaardag.
Natuurlijk moet je niet alleen ‘uitzenden’, maar ook met anderen communiceren.
Net als op een verjaardag.
Natuurlijk praat je niet alleen theologisch, maar spreek je begrijpelijke taal.
Net als op een verjaardag.
Natuurlijk betoon je jezelf een integer persoon.
Net als op een verjaardag.

Al deze gedragslijnen, die in discussies worden genoemd, zijn vanzelfsprekend en gelden
zowel voor online gedrag als voor gedrag in de tastbare maatschappij.
Een dominee die blunders maakt op verjaardagen,
zal dit dus onvermijdelijk ook op Twitter doen.
Dat ligt niet aan Twitter. Dat ligt aan die dominee.
Sociale media zijn slechts een verlengstuk van reeds aanwezig sociaal gedrag.

Nog aanvullend, over de voorbeeldfunctie die in richtlijnen veel wordt genoemd.
Nu vraag ik me af, wat daar precies mee bedoeld wordt.
Ik vond zelfs ergens de opmerking, dat ook de domineesvrouw hiermee te maken heeft.

Wil men met de notie voorbeeldfunctie aangeven, dat de dominee online een heilig boontje moet zijn? Een vroom echtpaar in je online vriendenlijst?
Ik vraag me af of men daar op zit te wachten.
Sociale media zijn persoonlijk en vluchtig. Willen we daar wel altijd zware inhoud?
Of willen we daar een persoon ontmoeten, als vervlechting van werk en privé?
Dat laatste is volgens mij de essentie van sociale media.

Doet een dominee zich alleen inhoudelijk, serieus, vroom en zeer heilig voor,
dan zullen zijn contacten in deze (v-)luchtige sociale media dit als onprettig ervaren.
Als controle.

Ook hier geldt: doe normaal!

Zijn we niet onderweg naar een opener christelijke cultuur?
Waar de dominee niet altijd voorbeeld is, maar ook wel eens struikelt?
Ook een oprecht zoekend en feilbaar mens is?
En zijn medechristenen mondig zijn en dus ook voluit verantwoordelijk?
Verstandig genoeg om te onderscheiden waarin zijn dominee een voorbeeld is,
en waar zijn dominee ook maar gewoon mens is van vlees en bloed?