Preek Psalm 1

Soms kan een mens cynisch worden van de Bijbel.

Als we iets te zwart-witte tegenstellingen lezen.
“Met goede mensen gaat het goed,
met slechte mensen gaat het slecht.”

Zo’n tekst is ook Psalm 1. 

“Gelukkig de mens…”

De mens die niet meeloopt met boosdoeners.
Die niet eventjes blijft staan kijken bij boosdoeners.
Die niet comfortabel gaat zitten bij boosdoeners.

Gelukkig de mens die dat niet doet.
Hij zal zijn als een boom aan waterstromen.

Die boosdoeners zelf, daar gaat het minder goed mee.
Ze verwaaien als kaf in de wind. Ze vergaan.

Vraag het om je heen, en je ontdekt dat het niet klopt.
Het is niet waar. Met goede mensen gaat het vaak slecht.
Met slechte mensen gaat het vaak goed.

Is deze Psalm oneerlijk, dan?

Nee.

Blader even verder, en andere Psalmen nuanceren het.
Grote gedeelten van het Psalmenboek zijn klaagzangen.

Lees het boek Job, en je ziet een rechtvaardige die ongelukkig is.

De Bijbel zelf nuanceert Psalm 1.

Jezus, en vele gelovigen voor en na hem,
laat ook een ander beeld zien. De vroomsten lijden het sterkst.

Jezus zelf was het, die ook ‘zaligsprekingen‘ uitsprak.

Gelukkig de nederigen, treurigen, zachtmoedigen, …
Hier vult Jezus het rijtje uit Psalm 1 aan.
Gelukkig de rechtvaardigen, zeker.
Maar die zullen ook treurig, vernederd, vervolgd worden.
Dat hoort daar bij.
En toch zegt Jezus niet: ongelukkig, wie .. .. ..
Jezus houdt het ‘welzalig’ vast.
Want zij zullen God zien.

Uiteindelijk wel.

Uiteindelijk zullen ze inderdaad als een boom zijn,
geplant aan waterstromen.
Maar meestal niet tijdens hun leven op deze aarde.
Meestal niet ‘onder de zon’.
Wel onder de nieuwe zon. Uiteindelijk.

En op dat einde wil Psalm 1 ons wijzen.
Het einde, waar wel degelijk troost, rust en schoonheid is.
Als we door die poort van Psalm 1 het Psalmboek ingaan,
staan we op de goede weg, de weg die leidt naar Psalm 150: Halleluja.

Het Christendom blijft een geloof met een hoge nog-niet factor.

preken zijn per e-mail opvraagbaar; zie contact